از همه جا از همه چیز - چرا احمدی نژاد ؟

» امروز چهارشنبه هجدهم دی 1387

منوی كاربری

شهریور 1367 وارد این دنیای اغواگر شدم.به لطف خدا از دبیرستان متوجه شدم که دنیا بدون صاحب و مخلوق بدون خالق هیچ ارزشی ندارد.بیشتر از آنکه دانشجو باشم دانشجو نما هستم.غم ایران دارم.ایران اسلامی.ایرانی که در آن همت و باکری زیسته اند.از بت شکن خمین آموخته ام که خاک ایران مانند همه خاکهای دنیاست.وقتی با ارزش می شود که آن را با خاک پای محمد (ص) آمیخته سازیم.

متشكرم

نظرسنجی

مقالات برتر

خواندنی ها

پیوندهای روزانه

عکس نوشت

منوی اصلی

معرفی نامه

ارتباط با نویسندگان

موضوعات

آرشیو ماهانه

اختصاصی مهدی نیوز

آمار وبلاگ

خروجی ها

دوستان

چرا احمدی نژاد ؟

آیا این تلقی فراگیر كه احمدی نژاد شایسته ترین گزینه برای ریاست جمهوری آینده است با برخی از انتقادهای جدی كه نسبت به دولت نهم و شخص ایشان وجود دارد، در تناقض نیست؟! یادداشت پیش روی درباره این گزاره «به ظاهر متناقض» است و چرایی شایستگی احمدی نژاد برای ریاست جمهوری دهم را با استناد به امتیازهای برجسته و غیرقابل انكار و بعضاً منحصر به فرد او پی می گیرد و براین واقعیت نیز چشم نمی بندد كه «فقط آنهایی كه دیكته نمی نویسند غلط ندارند» و كسانی كه به هنگامه نبرد، كنج عافیت می گیرند و در خانه می نشینند، زخم برنمی دارند!

1- «نمایش نقطه ایده آل» یكی از شگردهای رایج و پرمصرف در عملیات روانی است كه این روزها در حجم انبوهی از سوی دشمنان بیرونی و دنباله های داخلی آنان علیه احمدی نژاد به كار گرفته می شود. حریف در این شگرد روی نقطه ایده آل به عنوان خروجی قابل قبول یك پروژه انگشت می گذارد و از این طریق می كوشد تمامی گام های بلند و اقدامات مثبت و مؤثری را كه برای رسیدن به آن نقطه ایده آل انجام گرفته نادیده انگاشته و بی ثمر جلوه دهد. به عنوان مثال در جریان جنگ تحمیلی، سقوط صدام و فروپاشی حزب بعث عراق نقطه ایده آل ما بود و در پایان جنگ، اگر چه به این نقطه نرسیدیم ولی طرف پیروز جنگ بودیم چرا كه با حمله صدام، قرار بود انقلاب اسلامی برچیده شود، نظام جمهوری اسلامی ایران سقوط كند، كشورمان تجزیه شود، خوزستان به یكی از استان های عراق تبدیل شود و... دشمنان به هیچ یك از این اهداف رسماً اعلام شده خود نرسیدند، بنابراین بدیهی است كه ایران اسلامی طرف پیروز جنگ بوده است ولی حریف با این استدلال كه صدام سقوط نكرده است، جمهوری اسلامی ایران را در تحقق اهداف خود «ناكام»! و طرف شكست خورده جنگ معرفی می كرد! مسخره نبود؟!

2- احمدی نژاد در آغاز كار از اهداف بلند و سرنوشت سازی به عنوان نقاط ایده آل دولت نهم یاد كرد كه آرزوهای بر زمین مانده مردم و نظام بود، اهدافی نظیر، تأكید بر آموزه های اسلامی و انقلابی، اولویت دادن به محرومان و مستضعفان، مبارزه با مفاسد اقتصادی، توزیع عادلانه ثروت، ایستادگی در مقابل باج خواهی دشمنان، پاكدستی و ساده زیستی دولتمردان، جلوگیری از ریخت و پاش بیت المال، مبارزه با رانت خواری، تلاش و كار بی وقفه و پیوسته و....
اكنون سه سؤال مطرح است. اول این كه آیا می توان در ارزشمند بودن اهداف اعلام شده كمترین تردیدی داشت؟ و دوم آن كه آیا احمدی نژاد برای رسیدن به این اهداف همه تلاش و تمامی شب و روز خود و كابینه اش را به كار نگرفته است؟ و آیا در این راه هیچ لحظه ای را از دست داده است؟ و سوم آن كه كدام چشم واقع نگری می تواند، موفقیت های فراوان و شگفت انگیز احمدی نژاد و گام های بلندی كه برای تحقق این اهداف برداشته است را نادیده بگیرد؟ هرچند كه در برخی از موارد به دلیل طبیعت طولانی مسیر، هنوز به نقطه ایده آل نرسیده باشد. مثلاً درباره اهدافی مانند مبارزه با مفاسد اقتصادی، آیا می توان یك نمونه -فقط یك نمونه- از بی توجهی دولت به این پدیده و یا دست داشتن دولتمردان در اینگونه پلشتی ها را آدرس داد؟ راستی چرا شماری از مفسدان اقتصادی در دولت های گذشته برو بیا و آلاف و اولوف فراوانی داشتند و در دولت نهم همه مفسدان اقتصادی در صف مخالفان احمدی نژاد ایستاده اند؟ و...

3- دولت نهم با تلاش پیوسته و شبانه روزی -كه اگر نگوئیم از مرز طاقت فرسایی گذشته است، به یقین باید بپذیریم روی این خط قرار دارد- گفتمان كار و تلاش بی وقفه را با دو شناسه «انقلابی» و «مردمی» نهادینه كرده است این تحول بزرگ كه به تدریج حلقه های میانی و بدنه دولت را هم فرا می گیرد، نیاز حیاتی نظام و آرزوی دیرینه مردم بوده است كه متاسفانه در دولت های سازندگی و اصلاحات مورد توجه جدی قرار نگرفته بود. كدام مسئول و دولتمردی را می توان آدرس داد كه در اوج پركاری به اندازه یك چندم احمدی نژاد فعال و در همان حال تلاش بی وقفه او با دو ویژگی انقلابی و مردمی توأم بوده یا باشد؟! یكی از وزرا كه سابقه ای طولانی در جبهه و جنگ دارد و سال های متمادی است روزانه فقط یك وعده غذای سبك می خورد، برای نگارنده تعریف می كرد در یكی از سفرهای استانی آقای احمدی نژاد متوجه این ویژگی او شده بود. تصور نگارنده این بود كه حتماً احمدی نژاد ایشان را ملامت كرده كه چرا چنین می كنی؟ ولی واكنش آقای رئیس جمهور این بود كه؛ مبادا كار نمی كنی كه تپل! مانده ای؟! شاید این واكنش آقای احمدی نژاد سختگیرانه بوده است، شاید! ولی فرهنگ او همین است، كار مداوم برای مردم با امید به رضای خدا و پاداش اخروی.

4- احمدی نژاد، سازوكار و مسیر حركت دولت را كه متأسفانه طی دو دهه گذشته از محور اصلی فاصله گرفته بود، به بستر اصلی بازگرداند. گفتمان امام و انقلاب را نه فقط بر زبان كه در میدان عمل به كار گرفت و دقیقاً به همین علت -و فقط به همین علت- دشمنان بیرونی و دنباله های درونی آنها كه این بار سربازی فداكار و از خودگذشته را پا به ركاب رهبری می دیدند و حاكمیت دوباره گفتمان اصیل انقلاب را در افق ایران اسلامی رصد می كردند، با همه توان به او تاختند و عجیب آنكه از یك سو عملكرد او را كم اهمیت جلوه می دادند و از سوی دیگر برای مقابله با روش و منش او از هیچ خصومت، توطئه و تبلیغ سوء چشم نمی پوشیدند... خدا بر درجات حضرت امام(ره) بیفزاید كه در اینگونه موارد خطاب به آمریكا و اسرائیل می فرمود؛ «اگر می گویید چیزی نشده پس چرا اینهمه سروصدا می كنید»؟! كینه توزی دشمنان بیرونی از آن روی بوده و هست كه دولت نهم را در اصرار بر مواضع امام و رهبری قاطع و جدی ارزیابی می كند و دنباله های داخلی آنها نیز با حضور دولت اصولگرا، رشته های چندین و چند ساله خودرا پنبه شده می بینند. اگر سیاست خارجی دولت نهم موفقیت آمیز نبوده است چرا آمریكا و متحدانش برای مقابله با احمدی نژاد و دولت نهم، این همه هزینه می كنند و خود را به آب و آتش می زنند؟ آیا آمریكا دوستدار ایران است؟ راستی چه شده كه آمریكا و برخی از احزاب و گروه های داخلی روی یك نقطه اشتراك نظر كامل دارند و آن، این كه رئیس جمهور آینده هركه می خواهد باشد فقط احمدی نژاد نباشد، چرا؟!

5- در محور حملات خارجی و داخلی به دولت نهم دقت كنید، اكثر قریب به اتفاق این حملات قبل از آن كه متوجه احمدی نژاد باشد، حمله به مبانی انقلاب، اسلام و نظام جمهوری اسلامی است. به بیان دیگر، احمدی نژاد بهانه است و دشمنان «مستی بهانه كرده و گریه می كنند»! شعار اسرائیل باید از صحنه روزگار محو شود، سخن حضرت امام(ره) و سیاست رسمی نظام است. مبارزه با مفسدان اقتصادی، تأكید رهبر معظم انقلاب است. ایستادگی در مقابل باج خواهی قدرت های استكباری، خواست امام، آقا و مردم بوده و هست. مقابله با رانت خواری، قانون جمهوری اسلامی است، اولویت دادن به محرومان و مستضعفان و جلوگیری از مفت خوری كلان سرمایه داران نظر صریح امام، رهبری و آرزوی مردم است و... بنابراین احمدی نژاد با عرض پوزش «كتك خورش ملس است» و برخلاف بعضی ها كه حفظ منافع خود را بر پاسداشت اسلام و انقلاب و منافع ملی ترجیح می دهند، در مقابل این تهاجم گسترده شانه خالی نمی كند. در میان «باباشمل»های تهران -همان كلاه مخملی ها- رسم بود وقتی كسی به آنها می گفت «تو بمیری»! شانه خود را تكان داده و می گفتند «رد كردم»! یعنی، چرا من به خاطر تو بمیرم!

6- دولت نهم توده های عظیم مردم مؤمن و انقلابی را كه متأسفانه طی چند سال گذشته تقریباً غریب مانده و از مسئولیت ها دور بودند، به كانون سیاست پردازی و تصمیم سازی وارد كرد. نگاهی به اعضای كابینه شامل وزرا و معاونان رئیس جمهور نشان می دهد كه اكثر قریب به اتفاق آنها اگرچه افرادی با تخصص های بالا هستند ولی پیش از ورود به دولت نهم، ناشناخته بوده اند. همین پدیده در مسئولیت های میانی هم به وضوح قابل دیدن است، معاونان وزرا، مدیران كل، استانداران، فرمانداران، رؤسای ادارات و... این در حالی است كه دولت نهم مطابق آمار موجود كمترین جابه جایی را در سطح كارشناسان بدنه داشته است اگرچه تغییرات در سطح وزرا- البته به قصد كارآمد كردن كابینه و صرفنظر از درستی یا نادرستی آن- چشمگیر و بیرون از حد انتظار بوده است. به كارگیری نیروهای متعهد اما ناشناخته، ضمن آن كه از ایستایی و گردش مسئولیت در حلقه ای محدود جلوگیری كرده است، سپردن كار مردم به افرادی از جنس خود آنها نیز بوده است كه نزدیكی و پیوستگی «مردم- دولت» نتیجه طبیعی آن است.

7- سفرهای استانی، حضور بی واسطه در میان مردم و تشكیل جلسات كابینه در تمامی نقاط كشور كه در مواردی پای هیچ مسئولی حتی در سطح مدیركل نیز به آنجا نرسیده بود، مصداق بدون ابهامی از مردم سالاری دینی است. پیش از این هم رؤسای جمهور به استان ها سفر می كردند ولی آن سفرها، بیشتر به یك بازدید تشریفاتی شبیه بود و یا به منظور افتتاح فلان طرح و پروژه صورت می گرفت اما، سفرهای استانی هیئت دولت نهم، حضور جدی كابینه و تصمیم سازی در استان مربوطه است. ضمن آن كه پیوند و همدلی مردم از اقوام و مذاهب متفاوت را در پی دارد.

8- نگاهی به صف حامیان و مخالفان دولت بیندازید، آیا درس آموز نیست كه توده های مؤمن و انقلابی مردم یعنی همان ها كه به قول حضرت امام(ره) صاحبان اصلی انقلاب هستند در دایره بزرگ طرفداران دولت قرار دارند و تمامی دشمنان تابلودار بیرونی و داخلی انقلاب، نظیر آمریكا، اروپا، اسرائیل، گروهك های تروریستی ضدانقلاب، مفسدان اقتصادی، حرامخواران و برخی از احزاب داخلی كه پرونده سیاهی از حمله به ارزش های اسلامی و انقلابی و همخوانی با قدرت های بیرونی دارند در حلقه مخالفان سرسخت دولت نهم جای گرفته اند؟ و صد البته، حساب منتقدان دلسوزی كه به پاره ای از عملكردهای دولت و یا شخص رئیس جمهور انتقاد دارند و رفع آن را به نفع نظام می دانند، از حساب مخالفان یاد شده جداست. و در این میان، برخی از مردم نیز نسبت به مسائلی نظیر گرانی و تورم گله مند هستند كه گلایه آنها شنیدنی و پذیرفتنی است ولی باید به این نكته توجه داشت كه اگر مشكلی در میان است- كه هست- مشكل مشترك دولت و مردم است، نه آن كه دولت در برخورد با اینگونه مشكلات و دغدغه های مردم حساب خود را از آنان جدا كرده باشد. و تاكید دوباره بر این سخن خطاب به رئیس جمهور محترم ضروری است كه حساب نقدهای دلسوزانه و خیرخواهانه را از مخالفت خوانی های حرفه ای! جدا كنند و اگر دومی را به حساب نمی آورند -كه چنانچه منطقی بود باید ارج نهند- اولی را قدر بدانند و بر صدر بنشانند، چرا كه همه چیز را همگان دانند و تصمیم عقل جمعی بر تصمیم سازی فردی، به یقین برتری دارد.

9- اكنون باید گفت؛ در مقایسه میان دستاوردهای بزرگ دولت احمدی نژاد و كاستی های آن كه با نقدهای جدی نیز روبرو بوده است، كفه دستاوردها سنگینی فوق العاده ای دارد و مثلاً اگر امتیاز احمدی نژاد بدون كاستی 100 باشد، مجموعه كاستی ها این امتیازات را حداكثر به 90 می رساند و نتیجه آن كه این 90 بر صاحبان امتیازهای خیلی پائین تر برتری غیرقابل انكاری دارد.

حسین شریعتمداری - روزنامه کیهان

نوشته شده توسط مهدی خانعلی زاده در سه شنبه بیست و یکم آبان 1387 ، ساعت 09:06 بعد از ظهر

لینك ثابت نظرات ( )

..: آخرین ارسال ها :..

. اين قالب توسط ساسان نوبخت طراحي و كدنويسي شده است و هرگونه كپي برداري از آن منوط به كسب اجازه مي باشد