از همه جا از همه چیز - این خانه از پای بست ویران است

» امروز

معرفی نامه

شهریور 1367 وارد این دنیای اغواگر شدم. به لطف خدا از دبیرستان متوجه شدم که دنیا بدون صاحب و مخلوق بدون خالق هیچ ارزشی ندارد. بیشتر از آنکه دانشجو باشم دانشجو نما هستم. غم ایران دارم. ایران اسلامی. ایرانی که در آن همت و باکری زیسته اند. از بت شکن خمین آموخته ام که خاک ایران مانند همه خاکهای دنیاست. وقتی با ارزش می شود که آن را با خاک پای محمد (ص) آمیخته سازیم. به یقین رسیده ام که اسلام یگانه راه دستیابی به سعادتی است که فیلسوفان عالم هنوز از درک آن عاجز هستند. مفتخرم که در این اوضاع پرفراز و نشیب عصر فتنه هنوز سرباز ولی فقیه و حامی دکتر احمدی نژاد هستم.

متشكرم

مقالات برتر

پیوندهای روزانه

دوستان

منوی اصلی

ارتباط با نویسنده

موضوعات

آرشیو ماهانه

خروجی ها

آمار وبلاگ

این خانه از پای بست ویران است

دیشب رفته بودم تئاتر شهر.فارغ از اینکه تئاتر و محتوای آن چطور بود برای هنر این مملکت تاسف خوردم.

بهزاد فراهانی با کلی ادعا فقط در این تئاتر مشغول لمس کردن زنان بود.در انتها هم فرزانه کابلی ( یکی از بازیگران ) با بهزاد فراهانی مصافحه کرد.

اما درخشانترین نقطه این مجلس صحنه ای بود که دکتر اتابکیان ( رئیس انجمن فارغ التحصیلان دانشکده فنی دانشگاه تهران) خم شدند و دست فرزانه کابلی را بوسیدند !!!

در راه بازگشت مهتاب نصیرپور را به همراه شوهرش محمد رحمانیان دیدیم آن هم با چه وضعی.یادم نمی رود این خانم در فیلم (( به نام پدر )) چه چادری برسر کرده بود.

چند وقت پیش کیهان یه مطلب راجع به خانه هنرمندان نوشته بود و از ان انتقاد کرده بود.من آن موقع ان را به حساب تندروی کیهان گذاشتم اما با دیدن مراسم دیشب حقانیت کیهان برای من ثابت شد.

یکی از دوستان گفته بود (( دختران چادری ژن هنری ندارند )).حالا برای من یه سوال پیش اومده.چرا همه ژن های هنری در انسانهای فاسد و کثافت جمع شده است؟

نوشته شده توسط مهدی خانعلی زاده در پنجشنبه یکم شهریور 1386 ، ساعت 01:08 قبل از ظهر

به کلوب بفرستید مشترک فید وبلاگ شوید لینك ثابت نظرات ( )

..: آخرین ارسال ها :..

. اين قالب توسط ساسان نوبخت طراحي و كدنويسي شده است و هرگونه كپي برداري از آن منوط به كسب اجازه مي باشد