از همه جا از همه چیز - تن فروشی اصلاح طلبانه

» امروز چهارشنبه هجدهم دی 1387

منوی كاربری

شهریور 1367 وارد این دنیای اغواگر شدم.به لطف خدا از دبیرستان متوجه شدم که دنیا بدون صاحب و مخلوق بدون خالق هیچ ارزشی ندارد.بیشتر از آنکه دانشجو باشم دانشجو نما هستم.غم ایران دارم.ایران اسلامی.ایرانی که در آن همت و باکری زیسته اند.از بت شکن خمین آموخته ام که خاک ایران مانند همه خاکهای دنیاست.وقتی با ارزش می شود که آن را با خاک پای محمد (ص) آمیخته سازیم.

متشكرم

نظرسنجی

مقالات برتر

خواندنی ها

پیوندهای روزانه

عکس نوشت

منوی اصلی

معرفی نامه

ارتباط با نویسندگان

موضوعات

آرشیو ماهانه

اختصاصی مهدی نیوز

آمار وبلاگ

خروجی ها

دوستان

تن فروشی اصلاح طلبانه

پرسه زدن در خیابان های تهران و قدم زدن در این پیاده روهای بی انتها و شلوغ از جمله تفریحات دوران دانشجویی است. دیدن آدم های جورواجور و عابرین لذت خاصی دارد. لذت تماشا شدن و تماشا کردن. تماشا کردن انسان های متفاوت، خیابان ها و پیاده روهای رنگارنگ و…
در پیاده رو که قدم می زنم نگاهم به روسپیان کنار خیابان می افتد که به دنبال مشتری می گردند. اما فاحشگی و تن فروشی را تنها در قامت این زنان ایستاده کنار خیابان نمی بینم، به جوان فروشنده نگاه می کنم، به رفتگری که گرد و غبار را از اطرافم کنار می زند تا راحت تر به مسیرم ادامه دهم، به راننده اتوبوس، به معلمم، به بازیگر سریال های تکراری شبانه و به مجریان تلویزیون. مگر اینان تن فروش نیستند؟ چه کسی می گوید تن فروشی تنها در زنان روسپی خلاصه می شود؟ تفاوت تنها در مختصات جغرافیایی آن جزء از بدنی است که در معرض استفاده مشتری قرار می گیرد. یکی زبانش را، دیگری بازویش را و آن یکی علمش را می فروشد. هر کدام به ازای فروش قسمتی از بدن خود مزدی می گیرند و یا میل درونی خود را ارضا می کنند.

زن ایستاده کنار خیابان را دیگر نمی بینم، او بر خلاف دیگر تن فروشان تظاهر نمی کند و تزویر و ریا در کارش نیست؛ شغل اش را از دیگران پنهان نمی کند، او تن فروش است، همه می دانند.

قدم زنان مسیرم را ادامه می دهم، چشمم به پوستر های رنگارنگ کنار پیاده رو می افتد. این پوستر های تبلیغاتی نمای شهر آلوده مان را زمخت تر کرده اند. بازمانده های انتخابات اخیرند. نمی دانم چرا دیگر برایم مهم نیست که اسم کدامشان را از صندوق بیرون آورده اند و به شوراها فرستاده اند، باز هم تصویر زن ایستاده در کنار خیابان در ذهنم تداعی می شود و به یاد کلمه ی اسرار آمیز ”فاحشه“ می افتم. آه پیدا کردم، برایت همکاران جدیدی یافتم، چه کسی می گوید فاحشگی تنها در فروش تن خلاصه می شود؟ فاحشه تو تنها نیستی، بیا و ببین تن فروشان واقعی را. همان هایی که فکر و عقایدشان را به کوچکترین بهایی می فروشند تا به نان و نوایی برسند.

یاد سال های گذشته می افتم، یاد سیاستمدارانی که تا دیروز دم از آزادی و عدالت و برابری می زدند، همان هایی که فریاد ظلم ستیزی شان گوش فلک را کر کرده بود، اصلاح طلبان را می گویم. همان هایی که برای کسب چند کرسی بی ارزش شوراها حاضر شده اند به تمامی شعارهایشان پشت پا بزنند. همان هایی که به بهانه های مختلف از تمامی مواضع شان گام به گام عقب نشینی کردند و حالا با همان هایی نشست و برخاست می کنند و لیست ائتلافی می دهند که از عمده مخالفین آزادی و برابری بوده اند و سال ها خود از ناقضین اصلی حقوق بشر در کشورمان محسوب می شده اند.

آه چه زود چهره کریه خود را نمایان کردید، و نشان دادید اصلاح طلبی تان تنها شعاری بیش نیست و آنچه برایتان مهم است رسیدن به قدرت بوده، حال وسیله هر چه باشد مهم نیست.

دلم برای واژه ی ”اصلاح طلبی“ می سوزد بیچاره به چه هرزگی افتاده، هر روز با یکی هم خوابه می شود، اصلاح طلبان پیشرو، اصلاح طلبان عدالت خواه و از همه خنده دار تر اصلاح طلبان اصولگرا!!!

فاحشه تو تنها نیستی، آنجا که حتی کلمات هم به هرزگی می افتند.

نمی خواهم به انتخابات فکر کنم، سری به اینترنت می زنم، چشمم به مصاحبه ی رئیس جمهور پیشین محمد خاتمی در مورد انتخابات می افتد: ”حیف است شیرینی حضور مردم در انتخابات را با شبهات تقلب به کام مردم تلخ کنیم.“ در بر همان پاشنه می چرخد که پیشترها می چرخید! توجیه و مصلحت باز هم آمدند تا قربانی بگیرند و چه قربانی آسانتر از ”امید“. آقای خاتمی چه شد آن شعارها، چه شد مردم سالاری، چه شد انتخابات آزاد، همه ی آنها را برای بدست آوردن چند کرسی بی ارزش فراموش کردی؟

باز هم این جمله را در ذهنم مرور میکنم ”فاحشه تو تنها نیستی.“

نوشته شده توسط مهدی خانعلی زاده در سه شنبه هفدهم بهمن 1385 ، ساعت 02:02 قبل از ظهر

لینك ثابت نظرات ( )

..: آخرین ارسال ها :..

. اين قالب توسط ساسان نوبخت طراحي و كدنويسي شده است و هرگونه كپي برداري از آن منوط به كسب اجازه مي باشد