از همه جا از همه چیز - ندانسته‌های ما درباره سرزمین‌های اشغالی

» امروز چهارشنبه هجدهم دی 1387

منوی كاربری

شهریور 1367 وارد این دنیای اغواگر شدم.به لطف خدا از دبیرستان متوجه شدم که دنیا بدون صاحب و مخلوق بدون خالق هیچ ارزشی ندارد.بیشتر از آنکه دانشجو باشم دانشجو نما هستم.غم ایران دارم.ایران اسلامی.ایرانی که در آن همت و باکری زیسته اند.از بت شکن خمین آموخته ام که خاک ایران مانند همه خاکهای دنیاست.وقتی با ارزش می شود که آن را با خاک پای محمد (ص) آمیخته سازیم.

متشكرم

نظرسنجی

مقالات برتر

خواندنی ها

پیوندهای روزانه

عکس نوشت

منوی اصلی

معرفی نامه

ارتباط با نویسندگان

موضوعات

آرشیو ماهانه

اختصاصی مهدی نیوز

آمار وبلاگ

خروجی ها

دوستان

ندانسته‌های ما درباره سرزمین‌های اشغالی

این عكس را چند وقت پیش سرمیدان ولی‌عصر گرفتم.احتمالاً این‌روزها هم به‌مناسبت روز ‏قدس در سطح شهر بازهم باید از این تابلوها نصب كرده‌باشند.تا آنجا كه من خبر دارم بیشتر ‏این مارك‌ها و شركت‌هایی كه به‌عنوان حامی صهیونیسم مطرح شده‌اند در ایران نمایندگی‌ ‏دارند و ندیده‌ام و نشنیده‌ام یك ایرانی موقع خرید این مساله را در خریدش لحاظ كند یا ‏اصلاً از این موضوع باخبر باشد و بداند یكی از راه‌های مبارزه با صهیونیسم آن‌طوركه ‏در‌برخی كشورها می‌بینیم تحریم این كالاهاست. برخی از شهروندان ‌ممالك ‌افرنگیه ‌كه ‏ازموهبت دموکراسی برخوردارند در اعتراض به سیاست‌های نژادپرستانه ‌اسرائیل‌ كالا‌های ‏‏‌شركت‌های صهیونیستی‌ را ‌تحریم می‌کنند و از فروشگاه‌هایشان ‌خرید نمی‌کنند.شهروندان آن ‏‏‌كشورها در‌یك ‌فضای ‌مدنی می‌توانند به ‌سیاستمدارانشان فشار وارد‌کنند و از آنها بخواهند ‌با ‏روش‌های ‌دیپلماتیك باعث ‌تغییر رفتار‌اسرائیلی‌ها بشوند ‌ولی سیاستمداران‌آنها معمولاً جوگیر ‏نمی‌شوند و نمی‌‌روند كركره اسرائیل را پایین بكشند.آنها به چیزی فكر می‌كنند كه در دنیای ‏مدرن به آن می‌گویند منافع ملی و نطق‌هایشان را برهمین‌ اساس تنظیم می‌كنند.‏
آنها می‌دانند وظیفه یك شهروند چیست و اقتضائات سیاست‌ورزی كدام است.مشكل ما اما ‏این است كه مردمانمان وضعیت آزادی‌بیان‌شان چنین است و سیاستمدارن‌شان هم نقششان ‏را فراموش كرده و جوگیر شده‌اند و درهاگیر‌واگیر مشكلات هسته‌ای یك درد هم به ‏فهرست دردهای آنها اضافه كرده‌اند.جماعتی در‌حال مرمت آثار قبلی ایشان بودند كه باز ‏دوباره سورپرایزمان كردند.‌ یكی‌دو هفته پیش یک یادداشت را درباره وضعیت ‏حقوق ‌بشر در اسرائیل خواندم. یادداشت تاثیر‌گذاری بود از این‌جهت كه یك نمای كوتاه اما ‏واقعی در‌مورد اسرائیل به ما نشان می‌داد.در آن یادداشت نه كسی شعاری داده بود نه ‏مشت‌گره‌كرده‌ای در كار بود. با خواندن آن متوجه شدم ما واقعاً‌هیچ‌چیز درباره این اسرائیل یا ‏فلسطین اشغالی یا كشور‌ صهیونیست‌های غاصب نمی‌دانیم.بنابراین بهتر است به‌جای ‏شعارهای الارض‌لنا و النصرلنا كمی از واقعیت آنچه در اسرائیل یا سرزمین‌های اشغالی ‏می‌گذرد گفته‌شود.به‌علاوه باور كنیدحمایت از مستضعفان جهان نه‌تنها بد نیست كه خوب ‏هم هست اما یك‌نفر بیاید برای این ملت بیچاره توضیح بدهد كه كجای منافع ملی‌ ‏مستضعفان وطنی به منافع آن مستضعفان گره‌خورده است؟! و چرا از روی جنازه این همه ‏مستضعف خودی كه تلویزیون خودمان به یمن ماه مبارك رمضان فاجعه زندگی‌شان را چپ ‏و راست نمایش می‌دهد باید گذشت و ردیف بودجه برای حمایت از ملت مظلوم فلسطین ‏در نظر‌گرفت؟ و اصلا ً‌این بودجه كجاها خرج می‌شود؟اصلاً به دست آن مستضعفان دیگر ‏می‌رسد؟ یا می‌رسد به دست یك‌مشت كله‌خراب مدل همین كله‌خراب‌های‌وطنی؟گمان كنم ‏باز‌هم به نام مستضعفان است و به‌كام قدرت‌طلبان خاورمیانه‌ای!

با تشکر از کافه ناصری

نوشته شده توسط مهدی خانعلی زاده در جمعه بیستم آبان 1384 ، ساعت 03:11 قبل از ظهر

لینك ثابت نظرات ( )

..: آخرین ارسال ها :..

. اين قالب توسط ساسان نوبخت طراحي و كدنويسي شده است و هرگونه كپي برداري از آن منوط به كسب اجازه مي باشد