دلم به سختی گرفته بس که از سیاره ام بی خبر مانده ام بس هنوز نمیدانم گلم مرا واقعا دوست داشت یا نه؟ هنوز نمیدانم چه کسی در گوش گلم خواند که من دوسش ندارم؟
هم من هم گلم مغرور بودیم از هم بدتر .
دلگیر شده ام که نتوانستم گلم را مجذوب خود کنم از خودم بیزار شده ام که نتوانستم به گلم بفهمانم که من بدون او نمیتوانم زندگی کنم بس آتشفشان خاموش را برای روز مبادا تمیز کرده بودم .
خسته شده ام دلم برای سیاره ام تنگ شده.من هر روز دلم 44 بار میگرفت و غروب را با چشمانی پر میدیدم و هر بار وعده ی گریه کردن در غروب بعدی را به خود میدادم .
تمام سعی خودم را کردم تا بایوباب ها رشد نکنند وگرنه سیاره را ویران میکنند
ولی اخرین بایوباب زمانی که من از گلم دلگیر بودم و حوصله ی هیچ کاری نداشتم رشد کردو بین من و گلم که تمام داراییش برای دفاع از خودش سه چهار تا خار پرپری بود فاصله انداخت.
من حتی نتوانستم اهلی کردن را درست یاد بگیرم تا گلم را اهلی خود کنم
من در این سیاره ی غریبه به چه چیزی به چه کسی دل خوش کنم؟
دلم برای گلم تنگ شده!گلم من را به بی مهری متهم کرد

کسی پیدا میشود علاقه ی من را به گلم بفهماند؟؟؟