از همه جا از همه چیز

» امروز

منوی كاربری

شهریور 1367 وارد این دنیای اغواگر شدم.به لطف خدا از دبیرستان متوجه شدم که دنیا بدون صاحب و مخلوق بدون خالق هیچ ارزشی ندارد.بیشتر از آنکه دانشجو باشم دانشجو نما هستم.غم ایران دارم.ایران اسلامی.ایرانی که در آن همت و باکری زیسته اند.از بت شکن خمین آموخته ام که خاک ایران مانند همه خاکهای دنیاست.وقتی با ارزش می شود که آن را با خاک پای محمد (ص) آمیخته سازیم.

متشكرم

مقالات برتر

خواندنی ها

پیوندهای روزانه

منوی اصلی

معرفی نامه

ارتباط با نویسندگان

موضوعات

آرشیو ماهانه

اختصاصی مهدی نیوز

آمار وبلاگ

خروجی ها

اصلاحات! باور کن مُردی

تماس گرفته بودم با یکی از دوستانی که همیشه تو انتخاباتهای مختلف به هر نحو ممکن، جزو ناظرین بر صندوقها است. به دلیل اینکه خیلی از مسایل رو از انتخاباتهای قبلی دیده بود،اصرار می کردم که تو انتخابات تقلب شده،اول با آرامش، بعدهم با عصبانیت انگار که می‌خوام ازش بازجویی کنم،بهش می‌گفتم می‌خوام بدونم رای احمدی‌نژاد واقعا چقدر بوده. اولش با آرامش گفت نگاه به تهران و اونهم تازه بعضی از محله ها نکن ، تو تهران هم دکتر زیاد رای آورده . بعد کم کم که عصبانی شد گفت : آخه لامصب ! 100 هزار تا ، 200 هزار تا نه ! اصلا 1 میلیون و دومیلیون رای تقلب شده باشه ، این بابا ۱۱میلیون رای بیشتر از میرحسین آورده . آخه چطوری ؟ اینهم تقلب شده ؟ نگاه نکن دوتا آدم طرفدار موسوی که از سه ماه قبل رییس جمهور رو تخریب می کردند ( نه بگذار بهتر بگم با خاک یکسانش کردند)، حالا ادعا می کنند تقلب شده . اینها می دونستند شکست می خورند . به خاطر همین دو ساعت بعد از تموم شدن رای گیری با وجود اینکه می دونستند رای نیاوردند، اعلام کردند پیروز انتخابات شدند . اینها همه اش نقشه برای به هم ریختن بازیه. تودیگه چرا قبول می کنی ؟ خندیدم.از خنده من عصبانی‌تر شد .گفتم خنده‌م به خاطر باور نکردن حرفات نبود می خواستم بدونم واقعا خبری بوده یا نه. من هم می دونم چه خبره . یه خرده آروم تر شد و گفت : تو سفر استانی رفتی؟ گفتم : نه پیگیری مصوبات رو رفتم . گفت : دیدی که چه کارهایی انجام شده ؟ گفتم : بعضی جاها با دهن باز نگاه می کردم که با این سرعت چطوری ممکنه این کارها انجام شده باشه . گفت: خوب پس حرف حسابت چیه ؟ من دیروز که این همه سر و صدا و آشوب شد ، واقعا دلم برای این مردم می سوخت که چطوری بازیچه یک مشت سیاستمداری شدند که اونها رو فقط برای رسیدن به منافعشون می خواهند. اگه این آدمهایی که امروز این همه پشت هم بیانیه می دهند ، به فکر مردم بودند ، همین کارهای کوچیک و بزرگ را در روستاها و شهر های دیگه انجام می دادند که حداقل رای بیشتری بیارند. رای احمدی‌نژاد از همین مردم بود چرا نمی خواهید باور کنید که حدود 15 میلیون نفر جمعیت روستایی رو فراموش کرده بودید؟ همیشه که تهرانی‌ها و ساکنین شهرهای بزرگ نباید سرنوشت تمام ایرانیان روتعیین کنند ، بگذارید یکبار هم که شده روستاییان و اقشار محروم و مستضعف و به قول امام (ره) همین پابرهنه ها و زاغه نشینها سرنوشت کشور رو تعیین کنند . مگه همین آدمها نبودند که برای انقلاب خون دادند ؟ حالا شماها هی بگید اصلاحات نیاز به خون داره !

بعد از این مکالمه دارم به این فکر میکنم که چرا گفتند اصلاحات نیاز به خون داره ؟

دیروز توخیابون ولی عصر بودم دیدم که اتوبوس آتیش زدند ، دیدم که یگان ویژه چطوری بعضی ها رو میزد و مردمی که به تماشا ایستاده بودند، هوشون می کردند . اس ام اس ها قطعه ، دوباره فیس بوک فیلتر شد ، بلاگفا هم دیشب قطع بود . موبایلها هم از دیروز بعداز ظهر قطع بود من از این کارها می ترسم . طعم پیروزی رییس جمهور مردمی بهمون تلخ شد . ولی هر چی فکر می کنم نمی دونم باید سر چه کسی فریاد بکشم ؟ من هم تمام این ها را قبول دارم مردم از اینکه رای شهر‌نشینها و به خصوص بالاشهر‌نشین‌ها زیاد نبوده ناراحتند اما وقتی همین نامزد انتخاباتی میاد میگه بریزید تو خیابونها و اعتراض کنید ، میدونه چه بلایی داره سر مردم میاره ؟ اگه راست میگه ، اگه از نابود شدن رای حامیانش ناراحته، چرا خودش نمیاد تو خیابون ؟ چرا دستور آشوب خیابونی می دهند و تو جلسات سران آشوب‌گری شرکت می کنند و بعد به این فکر نمی‌کنند که سر مردم چی میاد ؟ اینها بودند که ادعای دموکراسی خواهیشون گوش جهان رو کر کرده بود ؟

دیشب حس می‌کردم در زندان بزرگی به نام تهران اسیر شدم. نمی دونستم اینقدر به وسایل ارتباطی عادت کردم . موبایل دستم بود و به هیچ جا نمی‌رسید ،اینترنت سرعت پایینی داشت و عملا قطع بود . سایتها که به زور باز می شد ، چیزی نداشت و از همه مهمتر فیس بوک نازنین فیلتر شده بود. زندان عجیبی بود دیشب این شهر . ولی باید سر دولتی داد بکشم که می خواست به تمام ایرانیان خدمت کنه و این کار رو هم کرد و متهم به دروغگویی و به اضمحلال کشیدن کشور شد و حالا هم متهم به ضرب و شتم مردم بیگناه ؟

چرا نباید با ریشه ها برخورد بشه ؟ آقای اصلاحات دلم میخواد هر چه فریاد دارم بر سر تو بکشم که خوب ماهیت و ذات دیکتاتور خودت رو نشون دادی. می خوام سر سناریو نویسان آشوب داد بکشم که برای چند روز منو از اولیه ترین حقوقم به عنوان یک روزنامه نگار و به عنوان یکی از شهروندان این شهر محروم کردند .می خوام سر کسانی فریاد بکشم که مردمی‌ترین و خدمت گذارترین رییس جمهور کشورم رو مسخره کردند ، بهش تهمت زدند و دروغگو خطابش کردند. می خوام سر کسانی فریاد بکشم که به خاطر منافع مادی خودشون مردم رو به جون هم انداختند و رنگ سبز رو کردند نماد زیاده خواهی و آشوب طلبی و خروج از حاکمیت . دموکراسی که شما ازش دم می زنید به درد خودتون می خوره نه این مردم. من موندم این مردم چطوری هشت سال اصلاحات رو از یاد بردند که حالا دارند برای جنازه‌اش گریه می‌کنند ؟

پ.ن: یکی از دوستانم می‌گفت این بود دولتی که می‌خواستی ؟ تمام راههای ارتباطی رو قطع کرده .منهم جواب دادم ک این بود دولتی که می خواستی ؟ دولتی که با آشوب خیابونی و عربده کشی سر کار بیاد ؟ این بود اون قانونگرایی که ازش دم می‌زدید ؟ حتما توقع دارید دولت هم بنشینه و بعد اعلام کنه آره این مردم ریختند تو خیابون و من هم کشیدم کنار!‌ اون فیس بوک و اینترنت و موبایل هم که همهش باهاش خبر جعلی رد و بدل می کردید و بحران سازی می کردید نوش جونتون !‌ ترا به خدا حداقل یه دلیل محکم برای تقلب تو انتخابات بیارید که دل من هم راضی بشه تو همین وبلاگ بیام بگم غلط کردم !

منبع: وکیل الرعایا

نوشته شده توسط مهدی خانعلی زاده در چهارشنبه دهم تیر 1388 ، ساعت 10:04 قبل از ظهر

لینك ثابت نظرات ( )

حواست جمع نیست آقای رئیس جمهور

((همه با هم برابر هستند ولی بعضی ها برابر تر هستند))

کتاب قلعه حیوانات نوشته جورج اورول

جناب آقای محمود احمدی نژاد

رئیس جمهور منتخب مردم ایران

سلام علیکم

برای بعد از انتخابات خیلی برنامه داشتم. یک لیست از انتظاراتم از شما را تهیه کرده بودم. از بخت بد، حوادثی که در پی نهادینه شدن 8 ساله ی جامعه مدنی اتفاق افتاد، ذهن من را درگیر کرد و از کار اصلی باز داشت. کم کم داشتم آن را فراموش می کردم که ناگهان خبر نامه شما به رئیس قوه قضاییه مبنی بر رسیدگی ویژه به پرونده قتل ندا آقا سلطان، چنان سیلی بر گوش من نواخته شد.

جناب آقای رئیس جمهور

از طلا گشتن پشیمان گشته ایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید. نمی دانم با چه زبانی باید از شما درخواست کنم که دست از این نامه نگاری های مشمئز کننده بردارید. همان یک دفعه ای که برای رکسانا صابری - جاسوس آمریکایی - نامه نوشتید، برای هفت پشتمان کافی است. نمی دانم چه اصراری بر موجه جلوه دادن وجهه خود در بین کسانی دارید که اصلا به طور ذاتی با مسلک و مرام شما مشکل دارند. این نامه های شما که بسان تیر زهرآلودی بر قلب حامیان انقلاب می نشیند، به هدف جلب رضایت کدامین دشمن قسم خورده انقلاب نگاشته می شود؟ واقعا هدف از این نامه نگاری های بی دلیل چیست؟ اگر هدف، نمایش صدق و راستی نظام و دولت است، خود غلط بود آنچه می پنداشتیم. دشمنان قسم خورده این کشور همواره به دنبال بهانه های واهی برای اعمال فشار بر ایران هستند و این کارهای بچه گانه شما هم تاثیری بر مشی استکباری آنان ندارد. سیاست فشار از پایین، چانه زنی از بالا سنت مالوف در میان دشمنان این مرز و بوم است. واقعا متاسف می شوم وقتی می بینیم رئیس جمهور منتخب و محبوب کشورم، این چنین در زمین مزدوران عالم بازی می کند.

جناب آقای رئیس جمهور

ندا آقا سلطان یک انسان بود همانند انسان های دیگر. همانند آن 8 بسیجی ای که به دست آشوبگران کشته شده اند. آیا خونش رنگین تر از آن ها است؟ آیا هنری دارد که دیگران ندارند؟! تفاوت میان ندا آقا سلطان و فاطمه رجب پور در چیست؟ چرا در نامه ننگین شما فقط از ندا نام برده شده است؟ مگر دیگران انسان نیستند؟ اگر هنوز عاملین قتل ندا آقا سلطان مشخص نیستند، جنایتکارانی که فاطمه رجب پور و دخترش را در یک مهدکودک به جوی خون نشاندند کاملا شناخته شده هستند. چرا دستور دستگیری عوامل این جنایت هولناک را صادر نمی کنید؟ متاسفم آقای رئیس جمهور. شما ناخواسته وارد بازی استعمارگران شده اید و الحق والانصاف که نقش خود را به خوبی ایفا کردید.

جناب آقای رئیس جمهور

من به تو رای نداده ام تا در برابر متجاوزین به حقوق ملت کوتاه بیایی. بگذار تو را دیکتاتور بخوانند. بگذار تو را با هیتلر قیاس کنند. کسی که 25 میلیون رای پشت سر خویش دارد، فقط باید از پروردگار عالمیان بترسد و لاغیر. نویسندگان اعتماد و اعتماد ملی و آفتاب یزد، زبون تر و حقیر تر از آن هستند که باعث وحشت رئیس جمهور منتخب ملت بشوند و زبان او را در کامش قفل کنند. تو پیش برو و مطمئن باش که 25 میلیون ایرانی حاضرند در راه پیروی از تو، جان را بر کف دست بگیرند و با حضرت حق معامله کنند.

نوشته شده توسط مهدی خانعلی زاده در سه شنبه نهم تیر 1388 ، ساعت 01:16 بعد از ظهر

لینك ثابت نظرات ( )

آقای موسوی، غیر از خودتان کسی را قبول دارید؟

نقاط عطف در تاریخ ملت بزرگ ایران کم نبوده است و پس از پیروزی انقلاب اسلامی این نقاط عطف، تعدد و تنوع بیشتری پیدا کرد. روزها و شب‌هایی که می‌گذرانیم از جمله این نقاط عطف و شاید جزو دشوارترین آنها باشد. دشوار نه از آن جهت که حق و باطل را نمی‌توان تشخیص داد که اتفاقا مرز بین حق و باطل کاملا روشن است، بلکه از آن جهت که دوستان دیروز انقلاب امروز در کنار جبهه باطل ایستاده‌اند و بعضا در وسط جبهه، و انقلاب باید تصمیم بگیرد با دوستان دیروز خود چگونه رفتار کند. البته این اولین بار نیست که انقلابی در جهان از جمله انقلاب اسلامی ایران در معرض چنین تصمیمی قرار می‌گیرد و این بار نیز این تصمیم اتخاذ خواهد شد. اتفاقات این روزها حداقل به بهانه ناکامی آقای مهندس موسوی و واگذاری نتیجه انتخابات ریاست جمهوری شکل گرفته و ظاهرا آقای موسوی «سر» این ماجراهاست. لذا چند پرسش را با ایشان مطرح می‌کنیم:

1)‌ جناب مهندس موسوی مدعی دفاع از نظام اسلامی هستند و در آخرین بیانیه خود به هوادارانشان توصیه کردند «نگذارید دروغگویان و متقلبان، پرچم دفاع از نظام اسلامی را از شما بربایند.» جناب آقای موسوی! مختصات نظام اسلامی مورد نظر شما چیست؟ آیا این نظام آن‌گونه که شما ادعا می‌کنید همان نظام مورد نظر بنیانگذار جمهوری اسلامی، امام راحل، خمینی کبیر است یا نظامی جدید؟ اگر همان است که آن نظام ارکان مشخصی دارد و ولایت فقیه و قانون اساسی از ارکان مهم نظام مورد نظر امام است. شما کدام یک از این دو را قبول دارید و به آن ملتزم هستید؟ از رفتارتان برمی‌آید که هیچ‌کدام را برنمی‌تابید. طبق اصل 99 قانون اساسی «شورای نگهبان نظارت بر انتخابات مجلس خبرگان رهبری، ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی و مراجعه به آرای عمومی و همه‌پرسی را به عهده دارد» و بر اساس اصل 98 قانون اساسی «تفسیر قانون اساسی به عهده شورای نگهبان است که با تصویب سه چهارم آنان انجام می‌شود.» همچنین تفسیر شورای نگهبان این است که نظارت مورد نظر در اصل 99، استصوابی و در همه مراحل انتخابات است. نظرات ولی‌فقیه زمان هم که روشن است و بصراحت در دیدار خصوصی با خود شما، هم با نمایندگانتان و هم در خطبه‌های نماز جمعه تاریخی 29 خرداد مطرح شد که البته چیزی جز دعوت به قانونمندی نبود. آقای مهندس موسوی، فراموش نکرده‌اید سخنان خود در جمع «جوانان متخصص» را که 10 اردیبهشت 88 در سایت رسمی شما منتشر شد؟ «رهبر معظم انقلاب محور وحدت ملت ماست. ایشان فردی است که پاسدار ارزش‌های اصیل انقلاب ماست... کسی که به نظام علاقه داشته باشد و بخواهد برای این کشور و نظام و در درون آن کار کند، نمی‌تواند خود را در این مسائل فریب دهد.»

2)‌ جناب آقای مهندس موسوی مدعی شده‌اند که چون شورای نگهبان بی‌طرف نیست، «درخواست ابطال انتخابات و تجدید آن حقی مسلم است که باید به صورتی بی‌طرفانه از طریق یک هیأت مورد اعتماد ملی مورد بررسی قرار گیرد.» اول این که عدم بی‌طرفی شورای نگهبان یک ادعاست که خود نیازمند اثبات است. شورای نگهبان مطابق اصل 91 قانون اساسی ترکیبی است از 6 نفر از فقهای عادل و آگاه به مقتضیات زمان و مسائل روز که از سوی مقام رهبری انتخاب می‌شوند و 6 نفر حقوقدان در رشته‌های مختلف حقوقی که به وسیله رئیس قوه قضاییه به مجلس شورای اسلامی معرفی و با رای مجلس انتخاب می‌شوند. آیا صرف اظهارنظر یکی دو نفر از این جمع 12‌ نفری، موجب اثبات ادعای شما می‌شود؟ آیا شما مطمئن هستید که هیچ‌یک از این 12 نفر در انتخابات به شما را‡ی نداده‌اند؟ و اگر مشخص شود که برخی از اعضای محترم شورای نگهبان به شما را‡ی داده‌اند باز بر ادعای خود هستید؟ دوم این که «هیأت مورد اعتماد ملی» چه مبنای قانونی دارد و بر چه اساسی باید تشکیل شود. صرفا چون شما خواسته‌اید؟ سوم این که بر فرض محال که چنین هیأتی تشکیل و انتخابات دیگری برگزار شود، نتیجه انتخابات از دو حال خارج نیست. یا جنابعالی به آرزوی خود می‌رسید و بر صندلی ریاست جمهوری تکیه می‌زنید که دیگرانی که مثل امروز شما ناکام مانده‌اند می‌توانند همین اعتراضات و ادعاها را داشته باشند و خواستار ابطال انتخابات و تجدید آن شوند و این داستان ادامه خواهد داشت یا مجددا شما نتیجه را واگذار می‌کنید. در آن صورت از کجا معلوم شما همین ادعاها را تکرار نکنید و بر فرض که مطرح نکنید، هزینه پرداخت شده برای خواسته‌های شما به عهده کیست؟

3)‌ جناب آقای مهندس موسوی! شما در بیانیه خود بعضا به قانون‌گریزی اشاره و ضمنا به برخی اصول قانون اساسی تمسک جسته‌اید. حتما می‌دانید قانون اساسی مجموعه‌ای است دارای 14فصل و 177 اصل که نمی‌توان با آن گزینشی برخورد کرد. گفته‌اید «آن چیزی که از عواقب قانون‌گریزی پیش‌بینی کرده بودیم، به صریح‌ترین شکل ممکن و در نزدیک‌ترین زمان تحقق یافت» ولی نگفته‌اید که چه کسی و از کدام قانون گریخته‌اند. ولی از شما می‌پرسیم رفتار شما چه چیزی را تداعی می‌کند و مبتنی بر کدام قانون است؟ اگر این رفتار قانون‌گریزی نیست، چیست؟ جناب آقای موسوی، قانون یک مفهوم ذهنی و تخیلی نیست. قانون یک امر واقعی است که مدون است و در فرآیندی قانونی به تصویب رسیده است و می‌توان به آن مراجعه کرد. شما را به شنیدن سخن امام دعوت می‌کنم که او را بدرستی «روشن‌ ضمیر» خوانده‌اید. گویا ضمیر روشن او این روزها را هم دیده است. «اگر یک جایی عمل به قانون شد و یک گروهی در خیابان‌ها بر ضد این عمل بخواهند عرض اندام کنند، این همان معنای دیکتاتوری است که مکرر گفته‌ام که قدم به قدم پیش می‌رود... اگر قانون در یک کشوری عمل نشود، کسانی که می‌خواهند قانون را بشکنند اینها دیکتاتورانی هستند که به صورت اسلامی پیش آمده‌اند یا به صورت آزادی و امثال این حرف‌ها. اگر همه این آقایان که ادعای این را می‌کنند که ما طرفدار قوانین هستیم، اینها با هم بنشینند و قانون را باز کنند و تکلیف را از روی قانون همه‌شان معین کنند و بعد هم ملتزم باشند... دیگر دعوایی پیش نمی‌آید؛ هیاهو پیش نمی‌آید» صحیفه نور، ج 14، ص 415. هر چند در بیانیه‌های جناب آقای میرحسین و از جمله بیانیه شماره 5 نکات بسیار دیگری برای نقد و پرسش هست، اما آنها را به مجال دیگری می‌گذارم.

و اما سخن آخر

جناب آقای مهندس موسوی! طی 30 سال از انقلاب اسلامی ایران، 30 انتخابات در کشور برگزار شد و برخی از آنها در دوران نخست وزیری جنابعالی، اگر چه این اولین بار است که شما در معرض انتخاب مردم قرار گرفته‌اید و طی 30 سال همواره منصوب بوده‌اید. آیا انتخابات 30 سال گذشته همه سالم برگزار شده است جز این یک مورد که شما در آن شرکت داشته و نتیجه را واگذار کرده‌اید یا انتخابات در گذشته نیز به گمان شما ناسالم بوده است؟ اگر در گذشته نیز ناسالم بوده است چرا شما سکوت کردید و از حق و رای مردم دفاع نکردید؟ و اگر سالم بوده است که بوده است چه شده که همین یک مورد که شما در آن شرکت کردید، ناسالم شده است؟ فکر نمی‌کنید این مسأله قدری نیازمند تأمل است؟

روزنامه جام جم

نوشته شده توسط مهدی خانعلی زاده در دوشنبه هشتم تیر 1388 ، ساعت 11:13 بعد از ظهر

لینك ثابت نظرات ( )

نگاه ایدئولوژیک مربوط به آدم ها است، نه پدیده ها

استاد سازه های بتن آرمه، خاطره جالبی از دوران دانشجویی اش در انگلستان تعریف کرد: ((یک دوستی داشتم که شدیدا کمونیست بود و به همه چیز از دریچه لنین و مارکس و استالین نگاه می کرد. یه روز گفت یک سری بالرین از شوروی به انگلیس آمده اند و در سالن تئاتر مرکزی لندن، برنامه دارند. اصرار کرد که همراهش برای تماشای مراسم بروم. در طول برنامه مدام از نوع رقصیدن بالرین ها تعریف می کرد و با آب و تاب از هنرنمایی آنها می گفت. وسط برنامه، حدود نیم ساعت استراحت دادند. در این مدت با پرس و جو از بعضی افراد، متوجه شدیم که این بالرین ها نه تنها از شوروی نیامده اند، بلکه از یک کشور شدیدا ضد کمونیست (الان اسمش یادم نیست) هستند. وقتی برای دیدن ادامه برنامه وارد تالار شدیم، تا اخر برنامه دوستم غر زد که بابا اینا دیگه کی هستند. مادربزرگ من بهتر از اینا می تونه برقصه. قیافه هاشون رو نگاه کن. عین کولی ها هستند و ...!!!)).

تا همین چند ماه پیش، کافه پیانو نقل هر مجلس به اصطلاح روشنفکرانه ای بود و فرهاد جعفری، کعبه آمال نویسندگانی که سودای تخلص روشنفکری داشتند. هر جا می نشستیم در تجلیل از مقام شامخ نویسنده سخن رانده می شد و همه از وجنات یک نویسنده روشنفکر ولی گمنام سخن می گفتند. کوچکترین مخالفتی با کافه پیانو به منزله عقب ماندگی و تحجر منتقد بود (نمونه اش را می توانید در آرشیو مطالب خودم پیدا کنید). کافه پیانو به فروش حیرت انگیزش ادامه داد و جعفری نیز یک شبه، ره صد ساله را پیمود و به قول خودش، رضا امیرخانی و حامیان دولتی اش را شکست داد. زمان گذشت تا اینکه فرهاد جعفری در یک اقدام غافلگیرانه اعلام کرد که ضمن حفظ ثبات در عقایدش، در انتخابات ریاست جمهوری به محمود احمدی نژاد رای می دهد. ناگهان بالرین های خوش تراش روس تبدیل به عجوزه های بدترکیب شدند. فرهاد جعفری شد روشنفکرنمای عوام فریب و کافه پیانو شد کتاب سفارشی دولتی. جعفری را قلم به دست نامیدند و علت چاپ کافه پیانو را در روابط غیرافلاطونی نویسنده با وزارت ارشاد خواندند. این آش آنقدر شور شد که کمپینی راه انداختند با عنوان ((من کافه پیانو ام را پس می دهم))!!! خیلی ها نشانی نشر چشمه را از پشت جلد کتاب خواندند و کافه پیانو را راهی تهران کردند.

نگاه ایدئولوژیک، بالذات چیز بدی نیست. من شخصا اعتقاد دارم که هر شخص این حق را دارد که بنا به عقاید و تفکراتی که دارد، به انتخاب بایدها و نبایدهای زندگی اش بپردازد. این که من کیهان را برای خواندن انتخاب می کنم، هیچ منافاتی با این ندارد که مثلا فلان شخص، اعتماد ملی می خواند. هیچکدام اصالتا منفی یا مثبت نیستند. هر کدام از دیدگاه خواننده خود، مزایایی دارند. با وجود تفاسیر فوق، باید دقت داشت که نگاه ایدئولوژیک، ما را با آدم های اطرافمان روبرو می کند، نه با پدیده ها. اگر قرار بر این باشد که به خاطر تفاوت عقایدمان با مثلا یک کارگردان سینما، هنر او را زیر سوال ببریم و فیلم خوب او را انکار کنیم، مطمئن باشید هیچ وقت نمی توانیم قضاوت منصفانه ای درباره پیرامون مان داشته باشیم. من حق دارم از کامبوزیا پرتوی به خاطر حرف های منزجر کننده ای که در جشن دوم خرداد زد، متنفر باشم اما به خودم این اجازه را نمی دهم که به خاطر این تفاوت نگاه، فیلم استثنایی ((کافه ترانزیت)) را مزخرف بخوانم. من نمی گذارم که حرف های صد تا یه غاز شجریان در این روزها، لذت شنیدن ربنا را از من بگیرد. یکی از بزرگترین ایرادات به اصطلاح روشنفکران ایرانی و کسانی که خود را متعلق به طبقه خواص جامعه می دانند، نگاه ایدئولوژیک به پدیده ها است. همین دیدگاه است که به دلیل نفرت از جواد شمقدری، مانع تمجید از فیلم تبلیغاتی تاثیرگذار او می شود. این نگاه است که فرهاد جعفری را ظرف کمتر از دو ماه، از قله روشنفکری به حضیض تحجر و کاسه لیسی می کشاند.

توصیه من به تمام دوستان این است که برای بررسی و قضاوت در مورد پدیده ها، مغزشان را کاملا از تفکراتی که دارند، خالی کنند. در غیر این صورت، جهانی خواهیم داشت که بوشیسم بر آن حکومت می کند. همان تفکری که می گوید یا با ما هستید یا با دشمنان ما.

نکته: کماکان اعتقاد دارم که کافه پیانو یکی از مبتذل ترین رمان هایی است که تا به حال خوانده ام. یک کپی برداری ناشیانه و بومی از یک کتاب ضعیف خارجی که بر طبق عادت جوگیری ما ایرانی ها، هر دو کتاب را عاشقانه می پرستیم. این را گفتم تا بدانید که صرف حمایت جعفری از سیستمدار محبوب من، نمی تواند دلیل قانع کننده برای عقب نشینی من از افکار و عقایدم باشد. دقیقا برعکس بعضی از دوستان.

پی نوشت:

اگر پاسخ کامنت ها دیر داده می شود، بگذارید به حساب ف ی ل ت ر شدن میهن بلاگ و عروسی برادر و امتحانات پایان ترم و ...

نوشته شده توسط مهدی خانعلی زاده در شنبه ششم تیر 1388 ، ساعت 04:47 بعد از ظهر

لینك ثابت نظرات ( )

موسوی=رجوی

..: آخرین ارسال ها :..

. اين قالب توسط ساسان نوبخت طراحي و كدنويسي شده است و هرگونه كپي برداري از آن منوط به كسب اجازه مي باشد