اینها بخشی از سخنان آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی است. تاکید چندین‌باره ایشان بر لزوم رسیدگی و بازنگری در مباحث علوم انسانی، امریست که بر همگان آشکار است. ایشان بارها و بارها متذکر شده‌اند که علوم انسانی منشاء ایجاد تفکر در بدنه جامعه است و مسئولین باید نگاه وی‍‍ژه‌ای به آن داشته‌باشند.

با این حال، تاکیدات فراوان مقام معظم رهبری در مورد ضرورت بازنگری در علوم انسانی در مواقع گوناگون و تببین این مسئله توسط ایشان که بسیاری از مشکلات مادی و معنوی حال حاضر جامعه ما ریشه در معضلات این حوزه از علوم دارد، تنها مدتی به عنوان "سخنان رهبری" در رسانه‌های مختلف منتشر می‌شود و بعد از آن دوباره همان آش است و همان کاسه.

بعد از حوادثی که به دنبال اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری در برخی از مناطق تهران رخ داد، فرصت مناسب دیگری بود تا رهبری به تکرار چندین باره اهمیت رسیدگی به علوم انسانی بپردازد. ایشان در سخنرانی‌های خود از مسئولین دانشگاهی و فرهنگی کشور خواستند که اهتمام ویژه‌ای به این مساله داشته باشند. اکنون بعد از گذشت چندین ماه از سخنان آیت‌الله خامنه‌ای، میوه ای که مسئولین به پاس سخنان ایشان به بار آورده‌اند را می‌چینیم: انتشار یک مجله ویژه علوم انسانی از سوی محمد قوچانی!

"مهرنامه" عنوان مجله‌ای است که توسط سردبیر نشریاتی چون "شرق"، "هم‌میهن"، "شهروند امروز"، "اعتماد‌ملی" و "ایراندخت" برای واکاوی علوم انسانی از منظر فرهنگ ایرانی راه اندازی شده است. به نظر می‌رسد محمد قوچانی که اساسا یک لیبرال است و بعد از حوادث ماه‌های اخیر هم بازداشت شد و مدتی در زندان بود، بیشتر از همه کسانی که داعیه ولایتمداری دارند و سنگ پیروی از خط‌مشی رهبری را به سینه می‌زنند، به ارزشمندی صحبت‌های آیت‌الله خامنه‌ای پی برده است و به همین دلیل، انتشار یک نشریه اختصاصی ویژه "علوم انسانی" را، البته در عکس فرمایشات رهبری، آغاز کرده است.

این اقدام قوچانی نه در راستای رهنمودهای مقام معظم رهبری که دقیقا در خلاف سخنان ایشان است. آیت‌الله خامنه‌ای، خواستار تبدیل علوم انسانی غربی به علوم انسانی اسلامی شده بودند. حال می بینیم که یکی از اعضای اصلی جریان اصلاحات، دقیقا برخلاف سخنان ایشان، انتشار یک مجله برای تبلیغ علوم انسانی به شیوه غربی را در دستور کار خود قرار داده است.

"مهرنامه" برای تفسیر و تحلیل کتاب آسمانی مسلمانان که به حق، قانون سعادت بشر است، در میان تمام اندیشمندان و متفکرین علوم انسانی، به سراغ کسی رفته است شایعه "بهایی بودن" را به دنبال خود دارد و در ماه‌های اخیر با انتشار مقالات و مطالب متعدد در سایت‌های ضددین و ضدانقلاب، مفتخر به دریافت لقب "عضو اتاق فکر جنبش سبز" از سوی غربی‌ها شده است.

عبدالعلی بازرگان، عضو نهضت آزادی در یادداشتی به قرآن‌پژوهی پرداخته است و با برداشتی گاندی‌وار از سوره مبارکه "فتح"، راه پیروزی را گذشتن از حق خود و به تعبیر او "صلح" دانسته است.

احمد صدری که رفیق گرمابه و گلستان مخملی‌ها بوده است و مجلس‌گردان جلسات رامین جهانبگلو و کیان تاجبخش، به بررسی نظریات "ماکس وبر" پرداخته است. وبر همان کسی است که سعید حجاریان، اصلی‌ترین تئوریسین اصلاحات، در دادگاه، نظریاتش را رد کرد و تئوری "سلطانیزم" او را قابل اجرا در کشورهای موهومی خواند.

"مهرنامه" پا را از این هم فراتر می‌گذارد و پرونده‌ای ویژه برای بررسی آرا و اندیشه‌های "عبدالکریم سروش" تدارک می‌بیند. سروش همان کسی است که قرآن را -نعوذبالله- کلام پیامبر و نه خدا دانست و در اظهاراتی توهین آمیز و سرشار از وهم و سرگردانی، فرهنگ شهادت را موجب بسط و گسترش خشونت در جامعه عنوان کرد.

این است پاس داشتن سخنان رهبر جامعه!

این است نحوه تعامل مسئولان با رهنمودهای ولی‌فقیه!

این است نتیجه تمام تاکیدات آیت‌الله خامنه‌ای بر اهمیت رسیدگی به علوم انسانی!

اگر پیش قراولان و ژنرالهای علمی ما بخواهند اینگونه منفعلانه و از موضع ضعف به وضع حاضر علوم انسانی بنگرند، محال است بتوانند به آن حرکت عظیم مورد نیاز علوم انسانی که بواقع نیازمند تلاشی انقلاب گونه است و به طور قطع اگر از روی خلوص نیت انجام گیرد ثواب جهاد خواهد داشت، توفیق یابند.

مظلومیت رهبری در جامعه ما به قدری دردآور است که حتی انتقال و انتشار بخش کوچکی از آن هم از توان قلم خارج است. اغراق نیست اگر بگوییم که مظلومیت ایشان در میان نزدیکان و یاران از امیرالمومنین هم بیشتر است. علی یارانی چون عمار و مالک داشت ولی سیدعلی باید نظاره‌گر باشد تا دقیقا وارونه سخنانش در جامعه اجرا شود.